ماه من غصه  چرا؟

آسمان را بنگر که هنوز بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

        گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

 یا زمینی را که دلش از زردی شبهای خزان نشکست و نگرفت

               بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید

  و در آغاز بهار دشتی ا ز یاس سپید زیر پاهامان ریخت

        تا بگوید که هنوز پر اممنیت احساس خداست...

ماه من  غصه چرا؟

تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست

ماه من دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن

    کار آنهایی نیست که خدا را دارند!!

ماه من غصه اگر هم روزی مثل باران بارید

                 و دل شیشه ای ات

 از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن وبگو با دل خود

که خدا هست

خدا هست....

او همانی ست که در تار ترین لحظه ی شب راه نورانی امید نشانم می داد

او همانی ست که هر لحظه  دلش  می خواهد  همه زندگی ام غرق شادی باشد

ماه من !

غصه اگر هست بگو تا باشد

معنی خوشبختی بودن اندوه ا ست

اینهمه غصه و غم

اینهمه شادی و شور

میوه ی یک باغند ، همه را با هم و با عشق بچین

ولی از یاد مبر  پشت هر کوه بلند  سبزه زاری ست پر از یاد خدا

و در آن باز کسی می گوید : که خدا هست ، خدا هست  وچرا غصه ،چرا؟؟!

                           (  موفقیت)