نامت چه بود؟

-آدم

فرزند؟

-مرا نه پدری نه مادر بنویس اول یتیم عالم خلقت !

محل تولد؟

-بهشت پاک

اینک محل سکونت؟

-زمین خاک

آن چیست بر گردن نهادی؟

-امانت است

قدت؟

-روزی چنان بلند که همسایه ی خدا اینک به قدر سایه ی بختم به روی خاک...

اعضای خانواده؟

-حوای خوب و پاک قابیل خشمناک هابیل زیر خاک...

روز تولدت؟

-در رزو جمعه ای به گمانم که روز عشق!

رنگت؟

-اینک فقط سیاه ز شرم چنان گناه

چشمت؟

-رنگی به رنگ بارش باران که ببارد زآسمان.

وزنت؟

-نه آنچنان سبک که پرم در هوای دوست نه آنچنان وزین که نشینم بر  این زمین.

جنست؟

-نیمی مرا ز خاک نیمی دگر خدا.

شغلت؟

-به کار کشت امیدم به روی خاک.

شاکی تو؟

-خدا...

نام وکیل؟

-آن هم فقط خدا.

جرمت؟

-یک سیب از درخت وسوسه!

تنها همین؟!

-همین!!!

حکمت؟

-تبعید در زمین.

همدست در گناه؟

-حوای آشنا

ترسیده ای؟

-کمی

ز چه؟

-که شوم من اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده ست؟

-بلی.

که؟

-گاهی فقط خدا.

داری گلایه ای؟

-دیگر گلایه نه ولی....

ولی که چه؟

-حکمی چنین؟! آن هم به یک گناه؟!؟

دل تنگ گشته ای؟

-زیاد...

برای که؟

-تنها فقط خدا.

آورده ای سند؟

-بلی.

چه؟

-دو قطره اشک!

داری تو ضامنی؟

-بلی.

چه کس؟

-تنها کسم خدا

در آخرین دفاع؟

-می خوانمش چنان که اجابت کند دعا...

           (مجله ی موفقیت)