| تبليغات | X |
مرا از فردایت کم نکن.مرا به ابدیت بسپار به اینده ات.من در فضای بی طرح خیالت تصویر گمشده ام را جستجو می کنم و در هیاهوی نفسهایت شاعرانه ترین لحظه هایم را!
برای تنهاترین لحظه هایم بهانه باش.
من در بی حجم ترین بهانه هایم تماشای دوباره ی چشمانت را می خواهم.من در تنفس شعرهایم دنبال رد پای خیالت می کردم و تو را در خواهش عمیق دستهایم می کاوم.
با چشم هایم صمیمی تر باش و روحم را در نوازش لطیف خنده هایت تنها نگذار.........
با طراوت سادگی ام در امیز و مرا از قصه های دور دست رویاهایت کم نکن.
مرا لبریز کن از حرارت غزل هایت !!
من به ترانه هایت محتاجم.
من به تو محتاجم.
من به تو محتاجم........
صلابت سکوت غم!
نقش وجود من هنوز اسیر تارو پود توست.
قصه ی نا تمام من!
هنوز هم صدای من نشانه ی وجود توست.
ترانه ی رسیدنم!
از تو فقط غزل غزل ترانه می توان نوشت.
لحظه ی عاشق شدنم!
از تو فقط نگاه عاشقانه می توان نوشت.
بمان کنار ماندنم که تو بهانه ی منی
میان این خطوط دل فقط توئی نوشتنی!!